Eskileri düşünüyorum da ne kadar hüzünleniyor insan. Bülent Ecevit'li, Süleyman Demirel'li, Necmettin Erbakan'lı yılların olduğu ana haberleri. Siyasiler konuşur ve birbirlerine tatlı sert eleştiriler yöneltirlerdi. Ne birbirini aşağılama görürdük ne de dini duygularda ya da kültürel farklılıklarda ayrılık tellallığı. Gerçekten de insan özlüyor o yılları. Beyefendilik denince akla gelen Erdal İnönü'yü ya da İsmail Cem'i hatırlayaman yoktur. 

Bir de şimdiye bakalım. Günümüzde haberlerde, ana haber bültenlerinde gördüklerimiz neler? Aslında geçmişten çok çok farklı. Alt yazıları bile okumak istemiyor insan artık. İki aile kavga etmiş ve 3 kişi ölmüş Diyarbakır'da. Sonra başka bir alt yazı Malatya'da yan bakma kavgası çıkmış ve 2 kişi ölmüş. Kız etek giydi diye biri saldırmış kafasını ezmeye çalışmış İstanbul'un göbeğinde. Tecavüz ve taciz haberlerini artık garipsemez olduk. Sıradan olaylar gibi geliyor bize. Sanki diyoruz ki; Bugünkü taciz haberi hangi ilden gelecek? Bizim ilden çıkmasa böyle bir olay iyiydi ama olabilir diyoruz. 

Diyorum ya insanlar arası ilişkilerden ziyade sadece haberlerdeki ahlaksızlıkları ve vahşeti konuşuyoruz. Ülkemiz nereye gidiyor sorusunun cevabını ise vermek istemiyor kimse. Güneyimizde bir ülke daha kuruluyor ve korkuyoruz ki o ülke bizim iç dinamiklerimizi çok kötü yönde etkileyebilir. Büyük ülkelerle aramızda yaşanan tatsızlıktan dolayı bir savaş durumunda da yalnız kalmamamız olanaklı değil. Topluma her yönden bakmalı ama biz sadece sabit yönlere odaklıyoruz kendimizi. 
Bakalım neler olacak..

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.